27 yıldır elektriksiz, karanlıkta yaşıyor. Arkasında müthiş bir aşk hikayesi var.

Eşsiz, çoluk çocuksuz, kimsesiz...

Karanlıklar içinde yapayalnız bir adam...

Zifiri karanlık oluyor. Lambalar olmayınca böyle. Bir tek fener var elimde işte. Bir de mumlar.

İşte tam 27 senedir bu mumlarla yaşıyor Remzi amca. 27 senedir bu mumların yanı sıra buradaki el fenerleriyle yaşıyor. Çünkü 27 senedir elektriksiz. 27 senedir ışıksız. Akşam olduğunda hava karardığında onun da hayatı kararıyor.

1933 doğumluyum. Yaşım 89. Bulgaristan muhaciriyim

1994'te eşini kaybedince hayat durdu onun için. Tasını tarağını topladı, şehir merkezindeki evini boşaltıp İstanbul'un ilçesi Çatalca'ya yerleşti.

Hanımım vefat etti. İstanbul'a sığamadım daha doğrusu. Eşsiz olduğum için sığınamadım hiçbir yere. Onun yokluğu beni çok üzdü.

Birbirimizi çok seviyorduk. 20 sene evli kaldık.

Evliliklerinden 2 de çocukları oldu ancak sadece 4 gün tutunabildiler hayata. Remzi Gür de yalnız yürümek zorunda kaldı bu zorlu hayat yolunda.

Mecburiyet her şeyi götürür. Ya öleceksin, ya yaşayacaksın.