Aslında televizyonda göründüğümden çok da farklı değilim. Ama kendimi üç sözcükle anlatacak olsam çalışkan, koruyucu ve disiplinli olduğumu söyleyebilirim.
Televizyonculukta nirvana diye tanımlanacak bir zirve yok. Ben her anın hakkını veriyorum ve o hakkı verdikçe yaşadığımı da hissediyorum. Zaten, "Tamam ya işte ben bu işi yaptım, oldu." dediğimde bu, işi bırakmam lazım.
Sonra o programdaki böyle mutsuzlukları mutluluğa çevirdiğim zaman o sarılmaları, kavuşmaları gördüğümde diyorum ki ya işte tamam. İyi ki bu işi yapıyorsun.