Evimi, mutfağımı, yatağımı yani evimi çok özledim. Tabii ama annemi çok özledim. Gidip geliyordum ama annemle vakit geçirmeyi çok özledim. Moda'ya gittim Kadıköy'ü falan çok severim ben. Beyoğlu'nu da çok severim. Hemen oralara gitmek istedim. Gerçekten denizi çok özledim Ortaköy'ü falan. Gezdim de yani bir de alışveriş yapmayı. Söylemesi ayıptır biraz severdim böyle avm'lerde gezmeyi.
Evet elbette var merhameti, vicdanı, iyi niyeti, samimiyeti, dürüstlüğü, sevgi dolu oluşu anaç olması. Yani bunlar benimle çok benzerlik gösteren huylar. Karakter özellikleri. O yüzden Asiye bu anlamda çok yakın bulduğum biri kendime. İyi ki var.
İstanbul'a gidiyorlar dizi orada devam edecek diye düşünüyordum biliyor musunuz o an. Hala son bölüm olduğunu bilmeme rağmen. Yani o kadar ayrılma o kadar bitme fikrine inandıramadım ki kendimi. Ve oradaki ağlayışım ben bu arada gerçekten oynadığım her ana inanarak ağladım. Asla bir şey kullanmadım. Çünkü bunu da itiraf edeyim arkadaşlar. Ben 21,22 yaşında gözümden miyop vardı lazer ameliyatı oldum. Ve ağlama sağlatacak şeyleri kullanamıyorum. Kendim ağlamak zorunda kaldığım için hiç ekstra bir şey kullanmadığım için. Ve gözümü sürekli kırpıştırmak zorunda kalıyorum ve. Bu oyunculuk yaparken hiç olmaması gereken bir şey.
Oynadığım her sahnenin gerçek olduğuna inandım ben. Final sahnesi de böyle bir sahneydi. Hem dizinin bittiğine ağlıyordum inanamıyordum. Hem de acaba İstanbul'a gidiyorlar. Bizi de yanlarında alırlar ve İstanbul'da acaba dizi devam mı edecek diye düşünüyordum. Bunu bile düşünüyordum yani.
Trabzon'dan acaba dizi İstanbul'da mı çekilmeye başlar diye. Biz Kaleli konaktan ayrılıyoruz işte. Nefes, Tahir gidince biz de gidiyoruz diye düşünmüştüm. İçim dışıma çıktı zaten izlediğinizde göreceksiniz. Göz altlarım gözlerimin üstü. Her yer o kadar ki böyle salya sümük falan ağladık. Öyle böyle bir ağlama değildi o yani. Ama sonra o sahneyi bitirdikten sonra zaten artık her şeyin final kararı alacağı belliydi. Sonra hayatımıza tabii devam ettik.
İlk Asiye, Mustafa sahnesiydi zaten. Mustafa diye Mustafa'nın gözüne bakmıştım gözlerimi süzerek. Bütün set ekibinden alkış gelmişti. Çünkü o anda o kadar büyülü bir şey yaşamıştık ki. Sinan'la, can partner o benim canım. O duygu herkese geçti. Oldu bu iş dedim yani Asiye Mustafa bence çok aşıklar dedim.
