"Seni sevmem diye mi korktun baba!"
Kendisi sevmese bile Hazar'ı babası olarak yine seveceğini anlatan Reyyan'ın kalbi paramparçaydı. Üstelik Hazar'ın kızı olduğu düşünüldüğü için intikamın da günahsız yere hedefi olmuştu. Nedenlerini sorsa da, bu yapılanı anlamak için değil, sadece sevdiklerine sitem içindi.
"Keşke duyduklarım yalan olsaydı!"
Reyyan'ın sitemleri hayatında en çok sevdiği iki erkeğeydi. Biri babası diğeri kocası. Onların kendisini yaktığını mahvettiğini yüzlerine haykırdı Reyyan. "Biri beni sevdiğine inandırıp hayallerimi çaldı." diyerek Miran'ı; "Diğeri babam olduğuna inandırdı!" diyerek Hazar'ı kastediyordu. Ne bir babası ne de bir seveni olmadığını düşünen Reyyan'a artık ne dense boştu.
"Gidersin diye korktum kızım!"
Miran kendisine yapılanların bencillik olduğunu söylüyor, kimi sevdiyse cezasını gördüğünü Miran ve Hazar'ın yüzüne vuruyordu. Yapamadığını söyleyemediğini anlatsa da Hazar, artık Reyyan'ın herkese ummanlar gibi açtığı kalbi, şimdi sadece kendisi için atıyordu.
Miran Reyyan'la aynı acıyı yaşayacak.
Günlerdir vicdanından kurtulamadığı için Reyyan'ı kendinden uzak tutan Miran şimdi uzatıyordu karşı tarafa elini. Fakat Reyyan'ın yarası ve çektikleri o kadar derindi ki, o eli tutmayı şimdi de o istemiyordu. İntikamı yanlış kişiden alan Miran da aynı acıyı yaşayacaktı. Reyyan'dan kaçmasının bedelini ödeyecekti.
